ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τετάρτη 31/8/11

H Πρωτοβουλία για τη  διαχείριση των απορριμάτων σε συνεργασία με τον Περιβαλλοντικό Σύλλογο Ασσήρου “Οι φίλοι της Γης”, διοργανώνουν την Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου εκδήλωση – συζήτηση στις 19:30 στην κεντρική πλατεία Λαγκαδά με θέμα: την εναντίωσή τους στο σχέδιο της κυβέρνησης για τη δημιουργία εργοστασίου καύσης απορριμάτων στον ΧΥΤΑ Μαυροράχης. Στην εκδήλωση θα μιλήσουν μέλη της πρωτοβουλίας συννενόησης για τη διαχείριση των απορριμάτων, καθώς και μέλη του Περιβαλλοντικού συλλόγου Ασσήρου “Οι φίλοι της Γης”.

Πρωτοβουλία για τη διαχείριση απορριμάτων
Περιβαλλοντικός Σύλλογος Ασσήρου “Οι φίλοι της Γης”

Πέμπτη 25 Αυγούστου 8.00μμ συνέλευση στο μικρόπολις τριήμερου άμεσης δημοκρατίας 5-7 /9 ΑΠΘ .

Προτού την έναρξη αυτού του τριημέρου ας επικεντρώσουμε την προσοχή μας σε κάποιες επισημάνσεις.

Το ρήγμα είναι γεγονός

• Η 29η Ιουνίου του 2011είναι η ημερομηνία όπου διέρρηξε οριστικά την συναίνεση της κυριαρχίας με την κοινωνία. Η αυθόρμητη κάθοδος του κόσμου στις πλατείες όλης της χώρας μετέτρεψε πολύ γρήγορα την κρίση από οικονομική και πολιτική σε πολιτειακή. Το αντιπροσωπευτικό σύστημα ως μία ολότητα κοινωνικής οργάνωσης δέχτηκε ένα καίριο πλήγμα. Το ρήγμα είναι γεγονός και αυτό το ρήγμα είχε δύο μεγάλους αποδέκτες. Τα πολιτικά κόμματα και τα συνδικαλιστικά τους παραρτήματα στο σύνολο τους.

Κάλεσμα σε συνάντηση άμεσης δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη

Το κίνημα των πλατειών που ξετυλίχτηκε μετά τα γεγονότα στην Β. Αφρική και από τα επακόλουθα στη Ισπανία ανέδειξε την παρουσία του σύγχρονου υποκειμένου που ανέλαβε με την παρουσία του να βάλει άλλους όρους στον κοινωνικό πολιτισμό και οικονομικό ανταγωνισμό που επιβάλει ο κόσμος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

Ζήσαμε πολλές κινητοποιήσεις όλο το προηγούμενο διάστημα με αφορμή την παρουσία του ΔΝΤ και της ΕΚΤ από όλο το φάσμα των κομμάτων και των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Σε αυτές όσο παραδοσιακή ήταν η κάθοδος του κόσμου στους δρόμους άλλο τόσο ήταν και η απόσυρση του από αυτούς. Από καιρό διαφαινόταν πως όλος ο παλιός κόσμος της "αντίστασης" είχε φτάσει στα όρια του. Η επίθεση της κυριαρχίας ήταν τόσο καταιγιστική και τόσο ολοκληρωτική που μέσα από απειλές ( δανεισμός ή καταστροφή ) και μονόδρομους ( ΔΝΤ ή Χάος ) αποστερούσε κάθε δυνατότητα διαπραγμάτευσης από τους επαγγελματίες εκπροσώπους των εκμεταλλευομένων.